1. Εισαγωγή
Η αρθροπλαστική ισχίου αποτελεί μία από τις πιο επιτυχημένες και συχνά εφαρμοζόμενες χειρουργικές επεμβάσεις στην ορθοπαιδική χειρουργική παγκοσμίως. Σκοπός της επέμβασης είναι η αντικατάσταση των φθαρμένων ή κατεστραμμένων ανατομικών στοιχείων της άρθρωσης του ισχίου με τεχνητά εμφυτεύματα, με στόχο την ανακούφιση από τον πόνο, τη βελτίωση της κινητικότητας και την αποκατάσταση της λειτουργικότητας του ασθενούς.
Η άρθρωση του ισχίου είναι μία σφαιροειδής άρθρωση (ball and socket joint), που σχηματίζεται από την κεφαλή του μηριαίου οστού και την κοτύλη της λεκάνης. Η φυσιολογική λειτουργία της εξαρτάται από την ακεραιότητα του αρθρικού χόνδρου, την επαρκή αιμάτωση των οστών και την καλή λειτουργία των περιβαλλόντων μυών και συνδέσμων. Όταν τα στοιχεία αυτά υποστούν εκφυλιστικές ή παθολογικές αλλοιώσεις, εμφανίζεται πόνος, δυσκαμψία και περιορισμός της κίνησης.
Η αρθροπλαστική ισχίου αποτελεί την τελική θεραπευτική επιλογή σε περιπτώσεις όπου η συντηρητική αντιμετώπιση (φαρμακευτική αγωγή, φυσιοθεραπεία, ενέσεις, αλλαγή τρόπου ζωής) δεν επαρκεί πλέον.
2. Ανατομία και βιομηχανική της άρθρωσης του ισχίου
Η άρθρωση του ισχίου αποτελείται από:
-
την κεφαλή του μηριαίου,
-
την κοτύλη του πυελικού οστού,
-
τον αρθρικό χόνδρο που καλύπτει τις επιφάνειες,
-
τον αρθρικό θύλακο και τους συνδέσμους,
-
τους περιβάλλοντες μυς (γλουτιαίοι, λαγονοψοΐτης, προσαγωγοί).
Ο αρθρικός χόνδρος είναι ένα εξειδικευμένο, ανθεκτικό και λείο ιστό, ο οποίος μειώνει τις τριβές και επιτρέπει την ομαλή κίνηση. Δεν διαθέτει αιμοφόρα αγγεία και αναγεννάται ελάχιστα, γεγονός που εξηγεί γιατί η καταστροφή του είναι πρακτικά μη αναστρέψιμη.
Η άρθρωση του ισχίου φέρει μεγάλο μέρος του σωματικού βάρους και συμμετέχει σε βασικές λειτουργίες όπως η βάδιση, η έγερση, η κάμψη και η στροφή του κορμού. Η βιομηχανική της επιβάρυνση καθιστά την άρθρωση ιδιαίτερα ευάλωτη σε εκφυλιστικές αλλοιώσεις.
3. Παθήσεις που οδηγούν σε αρθροπλαστική ισχίου
Οι κυριότερες παθολογικές καταστάσεις που καθιστούν αναγκαία την αρθροπλαστική ισχίου είναι:
3.1 Οστεοαρθρίτιδα ισχίου
Η οστεοαρθρίτιδα είναι εκφυλιστική νόσος του αρθρικού χόνδρου. Προκαλεί σταδιακή απώλεια του χόνδρου, οστικές παραμορφώσεις (οστεόφυτα) και φλεγμονή. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν:
-
χρόνιο πόνο στη βουβωνική χώρα ή στον μηρό,
-
δυσκαμψία το πρωί,
-
περιορισμό της βάδισης.
3.2 Ρευματοειδής αρθρίτιδα
Πρόκειται για αυτοάνοσο φλεγμονώδες νόσημα που καταστρέφει τις αρθρώσεις προκαλώντας διαβρώσεις και παραμόρφωση.
3.3 Άσηπτη νέκρωση της μηριαίας κεφαλής
Οφείλεται σε διαταραχή της αιμάτωσης του οστού, οδηγώντας σε κατάρρευση της μηριαίας κεφαλής.
3.4 Μετατραυματική αρθρίτιδα
Αναπτύσσεται μετά από κατάγματα ή εξαρθρήματα ισχίου.
3.5 Συγγενείς δυσπλασίες ισχίου
Η δυσπλασία της κοτύλης οδηγεί σε ανώμαλη φόρτιση και πρώιμη φθορά.
4. Ορισμός και σκοπός της αρθροπλαστικής ισχίου
Αρθροπλαστική ισχίου ονομάζεται η χειρουργική αντικατάσταση:
-
της μηριαίας κεφαλής,
-
και/ή της κοτύλης,
με τεχνητά εμφυτεύματα (πρόθεση ισχίου), συνήθως από:
-
κράματα τιτανίου ή κοβαλτίου-χρωμίου,
-
πολυαιθυλένιο υψηλής αντοχής,
-
κεραμικά υλικά.
Σκοπός της επέμβασης είναι:
-
η εξάλειψη του πόνου,
-
η αποκατάσταση της κινητικότητας,
-
η βελτίωση της ποιότητας ζωής,
-
η επαναφορά της λειτουργικής ανεξαρτησίας.
5. Τύποι αρθροπλαστικής ισχίου
5.1 Ολική αρθροπλαστική ισχίου
Αντικαθίστανται:
-
η μηριαία κεφαλή,
-
η κοτύλη.
Είναι η πιο συχνή μορφή.
5.2 Μερική αρθροπλαστική ισχίου
Αντικαθίσταται μόνο η μηριαία κεφαλή. Χρησιμοποιείται κυρίως σε κατάγματα ισχίου σε ηλικιωμένους.
5.3 Αρθροπλαστική επιφανείας
Διατηρείται η μηριαία κεφαλή και καλύπτεται με μεταλλικό εμφύτευμα (λιγότερο συχνή πλέον).
6. Προεγχειρητική αξιολόγηση
Περιλαμβάνει:
-
κλινική εξέταση,
-
ακτινογραφίες ισχίου,
-
αξονική ή μαγνητική τομογραφία (σε ειδικές περιπτώσεις),
-
αιματολογικό έλεγχο,
-
καρδιολογική και αναισθησιολογική εκτίμηση.
Στόχος είναι η ασφαλής επιλογή του ασθενούς και η μείωση επιπλοκών.
7. Χειρουργική τεχνική
Η επέμβαση πραγματοποιείται υπό:
-
γενική ή
-
ραχιαία αναισθησία.
Βασικά στάδια:
-
Χειρουργική προσπέλαση της άρθρωσης.
-
Αφαίρεση της φθαρμένης μηριαίας κεφαλής.
-
Προετοιμασία κοτύλης.
-
Τοποθέτηση κοτυλιαίου εμφυτεύματος.
-
Τοποθέτηση μηριαίου στελέχους και κεφαλής.
-
Έλεγχος σταθερότητας και σύγκλειση.
Η διάρκεια είναι περίπου 60–120 λεπτά.
8. Μετεγχειρητική αποκατάσταση
Η κινητοποίηση αρχίζει εντός 24 ωρών.
Περιλαμβάνει:
-
φυσιοθεραπεία,
-
ασκήσεις ενδυνάμωσης,
-
πρόληψη θρομβώσεων,
-
εκπαίδευση βάδισης.
Πλήρης αποκατάσταση: 6–12 εβδομάδες.
9. Επιπλοκές
Πιθανές επιπλοκές:
-
λοίμωξη,
-
εξάρθρημα πρόθεσης,
-
θρόμβωση,
-
χαλάρωση εμφυτεύματος,
-
ανισοσκελία.
Τα ποσοστά σοβαρών επιπλοκών είναι χαμηλά όταν τηρούνται σωστά πρωτόκολλα.
10. Διάρκεια ζωής πρόθεσης
Οι σύγχρονες προθέσεις διαρκούν:
15–25 έτη, ανάλογα με:
-
ηλικία,
-
σωματικό βάρος,
-
δραστηριότητα,
-
ποιότητα οστού.
11. Ποιότητα ζωής μετά την αρθροπλαστική
Οι περισσότεροι ασθενείς:
-
περπατούν χωρίς πόνο,
-
κοιμούνται χωρίς ενόχληση,
-
επιστρέφουν σε καθημερινές δραστηριότητες,
-
αποφεύγουν έντονα αθλήματα πρόσκρουσης.
12. Συμπέρασμα
Η αρθροπλαστική ισχίου αποτελεί κορυφαίο επίτευγμα της σύγχρονης ιατρικής. Πρόκειται για ασφαλή και αποτελεσματική επέμβαση με υψηλά ποσοστά επιτυχίας. Όταν εφαρμόζεται σωστά, προσφέρει σημαντική βελτίωση στη λειτουργικότητα και στην ποιότητα ζωής των ασθενών που πάσχουν από προχωρημένες παθήσεις του ισχίου.
